Horoz

İzleyiciye dosdoğru yürür, tuvalin tüm yüksekliğini teatral bir özgüvenle sahiplenir; tel gibi tek bacağının üzerinde, adımının ortasında yakalanmıştır, öteki ayağı havada ve yumulu. Resimde bir devlet portresinin çalımı, bir pusunun gerilimi vardır.

Gövdesi siyaha yakın tüylerden bir fırtınadır: uzun, ivecen vuruşlarla sürülmüş kömür, toprak ve arduvaz; tüylerin altında közler yanıyormuşçasına kızıl ve pas parıltılarıyla bezeli. Gümüşi boyun tüyleri, neredeyse hareket bulanıklığı gibi okunan kuru, tüysü süpürmelerle boynun çevresinden dökülür. Ve sonra baş, parçanın renk patlaması: kalın, ıslak empastoyla örülmüş al bir ibik ve sarkık gerdanlar, küçük, yırtıcı, zeki tek bir gözü çerçeveler.

Altındaki zemin gösterişli bir soyut pasajdır: saçılmış saman misali pas kırmızısı çentiklerle çizilmiş gümüş grisi ve kemik rengi çapraz sıyırmalar; döşemeyi izleyiciye doğru yatırır ve kuşu kadrajın dışına doğru iter. Kıyılara gizlenmiş camgöbeği dokunuşlar kenarları serinletir, tek renge yakın gövdeyi canlı tutar.

Meydan okuyan ve hafifçe gülünç; geçit törenindeki bir kümes generali, ama dışavurumcu portreciliğin ağırbaşlılığıyla resmedilmiş.